Live dag:Ik ben toch niet gek?!
Voor moeders die te maken hebben (gehad) met intieme terreur, psychische mishandeling of dwingende controle (coercive control).
Voor moeders die te horen krijgen dat ze het “achter zich moeten laten”,
maar merken dat dat in het echte leven helemaal niet zo voelt.
Misschien herken je dit:
Een ex die de ene dag nabij is of zegt dat hij je mist,
en de volgende dag doet alsof jij het probleem bent.Berichten vol verwijten, suggesties of verdraaiingen,
gevolgd door stilte, net lang genoeg om je aan jezelf te laten twijfelen.Hulpverlening die zegt: “Jullie moeten beter communiceren”,
terwijl jij voelt dat er geen gelijkwaardige communicatie mogelijk is
en dat je kind daar steeds meer tussenin komt te staan.Mensen om je heen die zeggen: “Je moet het loslaten” of “Kinderen voelen alles hè” waardoor jij je nóg schuldiger voelt, terwijl je juist probeert te beschermen.
Wakker liggen omdat er weer een zitting, gesprek, rapport of overleg aankomt
waarin jij moet opletten wat je zegt, hoe je het zegt, en wat het effect zal zijn op je kind.Eindeloos nadenken over één appje of besluit,
bang dat een verkeerde formulering jlater tegen je gebruikt wordt.En ondertussen:
Altijd 'aan'. Altijd alert.
Ook als je lijf al lang over de grens is.Misschien ben je jezelf kwijt geraakt
in de scheiding, de strijd, de instanties, de dossiers,en in het voortdurend overeind blijven als moeder.
Je wéét verstandelijk dat er dingen achter je liggen.
Maar in je lijf voelt het nog steeds alsof het ieder moment weer kan ontploffen.
Niet alleen voor jou,maar ook voor je kind.
Je verlangt naar iets anders.
Niet meer overleven, maar begeleiden.
Met meer rust in je lijf.
Met meer helderheid in je hoofd.
Met vertrouwen in je eigen waarneming
juist als het gaat over wat jouw kind laat zien.
Want moeders zoals jij worden vaak te snel weggezet als:
emotioneel, moeilijk, overbezorgd of niet-coöperatief.
Alsof jij overdrijft.
Alsof je niet rationeel genoeg kijkt.De werkelijkheid?
Als je te maken kreeg met dwingende controle en je ziet je kind veranderen, dan is het logisch dat je systeem op scherp staat.Deze dag is er voor jou
als jij voelt:
Ik wil mijn kind helpen vanuit trauma- en hechtingsbewustzijn,
zonder mezelf te verliezen.
Locatie: Nog te bepalen
Datum: Zaterdag 23 Mei 2026
Tijd: 11:00 – 17:00 uur
Een ander vertrekpunt: wat als we het kind écht centraal zetten?
Veel gedrag dat wordt gezien als
lastig, afwijzend, tegenstrijdig of manipulatief
is in werkelijkheid traumagedrag.
Gedrag dat ontstaat wanneer een kind:
– te veel moet dragen
– in een loyaliteitsconflict zit
– zich moet aanpassen om de relatie te behouden
– zijn eigen gevoelens moet onderdrukken
– of geen veilige ruimte ervaart om zichzelf te zijn
Als je kijkt vanuit hechting en trauma, verandert de vraag.
Niet:
“Hoe stop ik dit gedrag?”
Maar:
“Wat probeert mijn kind hiermee te overleven?”
Tijdens deze dag onderzoeken we daarom samen:
Hoe traumagedrag eruitziet bij kinderen
(en waarom het vaak verkeerd wordt geïnterpreteerd)Hoe hechtingsproblematiek invloed heeft op:
– zelfbeeld
– identiteit
– grenzen voelen
– ‘nee’ durven zeggen
– eigen wensen herkennenWat er gebeurt als een kind leert dat aanpassen veiliger is dan zichzelf zijn
En vooral:
wat jouw kind dan nú nodig heeft, realistisch, haalbaar, binnen jouw invloed.
Wat dit jou als ouder geeftJe hoeft niet meer alles te fixen.
Je hoeft niet harder te vechten.
Je hoeft je kind niet te redden.
Maar je leert:
– hoe je co-regulerend aanwezig kunt zijn
– hoe je veiligheid biedt zonder over te nemen
– hoe je ruimte houdt voor de identiteit van je kind
– en hoe je voorkomt dat jij jezelf verliest in het procesZodat je kind niet hoeft te kiezen tussen loyaliteit en zichzelf.
En jij niet hoeft te kiezen tussen beschermen en overeind blijven.
Waarom deze dag bestaat
Omdat zoveel vrouwen dit zeggen:
“Ik zie wat er gebeurt met mijn kind.
En ik weet niet meer wat ik nog kan doen.”
Je voelt dat er sprake is van beïnvloeding, verwarring of manipulatie.
In woorden. In loyaliteit. In gedrag.
En tegelijk krijg jij te horen:
– dat je moet loslaten
– dat je niet moet ‘invullen voor je kind’
– dat je rustig moet blijven
– dat je het conflict niet groter mag maken
Terwijl jij van binnen voelt: als ik niets doe, verliest mijn kind zichzelf.
Je hebt zó lang moeten uitleggen, onderbouwen, nuanceren en verdedigen
dat je steeds meer bent gaan twijfelen aan je eigen waarneming.
Je staat continu aan:
alert op signalen, op subtiele verschuivingen, op woorden die niet van je kind lijken te zijn.
Klaar voor de volgende mail.
De volgende bespreking.
De volgende verdraaiing.
Alsof jouw zenuwstelsel geen ruststand meer kent.
Alleen waakzaam of uitgeput.
Je weet ergens: dit kan ik niet nog een jaar zo volhouden.
Maar niemand heeft je geleerd hoe je je kind beschermt
zonder jezelf langzaam op te branden.
Deze dag bestaat omdat jij een plek nodig hebt waar je:
niet wordt weggezet als “strijdend” wanneer je benoemt wat je ziet
niet hoeft te bewijzen dat het schadelijk is
wél serieus wordt genomen in je zorg om je kind
mag onderzoeken wat jouw invloed wél is, realistisch, haalbaar, beschermend
en leert hoe je nabij blijft bij je kind zonder alles over te nemen
Niet vanuit paniek.
Niet vanuit vechten.
Maar vanuit helderheid en stevigheid.
Geen workshop.
Geen snelle oplossingen.
Geen systeemtaal.
Maar een veilige, gedragen dag waarin je:
– begrijpt wat manipulatie met een kind doet
– leert hoe jij de tegenkracht kunt zijn zonder strijd
– ruimte krijgt voor wat dit jou als moeder kost
– en opnieuw voelt: ik ben niet gek, ik zie dit echt
Zodat je na deze dag niet alleen meer begrijpt,
maar ook meer rust, richting en regie ervaart,
voor je kind én voor jezelf.
Wat we concreet gaan doen
Je kind begeleiden in een manipulerende dynamiek.
Zónder jezelf op te offeren.
Wat heb jij wél in handen?
Wat vraagt dit van je lijf, je hoofd, je relaties?
En hoe blijf je overeind, niet verhard, niet afgestompt, niet uitgeput?
Deze dag gaat over verzachting.
In je lijf.
In je hoofd.
In je relaties.
En vooral: verzachting in wie jij bent als vrouw.
Niet als luxe.
Maar omdat jouw lichaam niet gemaakt is om zó lang zó hard te moeten zijn.
Tijdens de livedag “Ik ben toch niet gek?”
Hoef je niets uit te leggen.
Niets te bewijzen.
Niets te verdedigen.
Je zit in een veilige ruimte, met moeders die dit herkennen.
Hier klopt jouw verhaal wél.
We werken met vragen als:
– Hoe help ik mijn kind omgaan met manipulatie, zonder dat ik alles moet dragen?
– Waar ligt mijn invloed écht- en waar niet?
– Welke schade kan ik verwachten, en hoe voorkom ik dat ik daar zelf aan onderdoor ga?
– Hoe blijf ik zacht, zonder mezelf te verliezen?
Alles op jouw tempo.
Zacht, eenvoudig, regulerend.
Je mag altijd stoppen of overslaan als iets niet goed voelt.
Wat andere moeders ervan vonden...
De live dag heb ik als heel fijn ervaren. We waren met een klein gezelschap, wat heel veilig voelde en waar ieder de ruimte kreeg voor haar verhaal en waar volop aandacht was voor iedereen individueel. Tips en oefeningen komen goed van pas en het was fijn om ervaringen van de andere vrouwen te horen.
Ik hoop zeker nog eens aan te kunnen sluiten bij zo’n dag, ik kwam er rustig en voldaan van terug, met moed en vertrouwen voor de toekomst.
Monique
Ik wist niet zo goed wat ik kon verwachten van de Live Dag, maar het heeft me meer gegeven dan ik had durven hopen.
Er was vanaf het begin zoveel veiligheid. Ik hoefde niets uit te leggen, iedereen begreep precies wat ik bedoelde.
De oefeningen en gesprekken raakten diep, maar voelden tegelijkertijd zacht.
En de portretfoto's… ik schrok bijna van hoe ik mezelf terugzag: niet moe, niet in gevecht, maar rustig en krachtig.
Deze dag was een stukje thuiskomen.
Pauline
De Live Dag voelde als het moment waarop alles samenkwam wat ik in het traject heb geleerd. Het was een veilige plek om eerlijk te zijn, zonder oordeel, zonder moeten. In het gesprek met de gastspreker vielen puzzelstukjes op hun plek. Ik zag ineens welke stappen ik kan zetten zonder steeds in strijd te schieten.
En dan de foto’s…
Ik herkende mezelf weer. Niet als ‘de moeder in een vechtscheiding’, maar als vrouw. Als mens.
Dat was misschien wel het meest helende.
Anika
We werken bewust in een kleine groep.
Je hoeft niets te bewijzen. Je mag gewoon zijn.